A wieczorem w schronisku po sezonie..

“Sezon slubny (prawie) zakonczony. Przedostatnia ksiazka poszla wlasnie do druku. pora zajac sie czarno-biala fotografia artystyczna – dziadek na wózku, babcia na pasach, harcerze, krzyże, kropelki, robaki, takie ladne kółeczka….” – tak dziś wpisałem na facebook, czym przeraziłem pare osob :)

A teraz poważnie: Sezon ślubny już (prawie) zakończony, prawie z wszystkich zobowiązań się już wywiązałem. Zatem teoretycznie czas na prywatne projekty. Teoretycznie, gdyż pewnie aura nie dopisze, znając nasze piękne warunki klimatyczne. Ale postanowienia na zimę są dość mocne: po pierwsze podszkolić się mocno z Video-DSLR, po drugie z Szopa, a po wtóre zbierać siły i pomysły na nowy sezon wiosenno-letni. Plany te przeplatał będę oczywiście jak zwykle ciężką pracą w korporacji no i oczywiście sesjami, mam nadzieję w moim nowym mini-studio. Są jeszcze inne plany, warsztatowo-wydawnicze, ale o tym cisza, by nie zapeszać.

Ostatnim akcentem sezonu był ślub mojej znajomej z pracy, Ani, którą znam już ładnych parę lat. Ślub oczywiście pełen wzruszeń, bardzo piękny, w cudownej scenerii kościoła na wodzie w Zwierzyńcu. Ale mi w pamięci zapadnie chyba najbardziej wesele, tryskające młodością, pozytywną energią i radością. Na takim super weselu (oczywiście poza swoim, które było naj-naj) to chyba jeszcze nie byłem. Aniu, 100 lat na nowej drodze życia!!

Całuski, cukiereczki, ciasteczka

Wielkie dzięki dla Przemka, który jak zwykle jest genialną podporą, ogarniając wszystko to na co ja nie mam głowy albo jestem za głupi, za to, że mogę być pewny, że zawsze zrobi super zdjęcia a nasza współpraca, która początkowo była układem fotograf-asystent, już dawno stała się układem równorzędnych partnerów w fotografii.

Tym większe dzięki, że Przemek gonił z moją nową 550tką i filmował co popadnie i powiem, że wyszło mu to genialnie, oddał doskonale klimat tej mega pozytywnej imprezy. Dla ciekawskich jak było, zajawka z wesela (samo “mięsko”). Dla cierpliwych – pełna wersja prezentacji, z przygotwaniami, ślubem i weselem znajduje się tutaj.

Related Blogs

Against all odds

Miałem nie dawać slubniaków na blogu, bo ani tu o błyskaniu napisać, ani o technice. W ślubniakach ważne są tylko i wyłącznie emocje, chwile. Jasne, warsztat jest ważny i wogóle, ale dużo ważniejsze są te ulotne momenty.

A moment był zaiste ulotny. Ja – w gorączce 39 stopni, zakaszlany, zasmarkany, postanowiłem jednak nie zawieść Madgy i Huberta i towarzyszyć im podczas ich ważnego dnia.  Nawet warsztaty z Gregiem Laubsch’em musiały pójść w odstawke (a już sie szykowałem jechać). Ale jak to mawiają, miłość nowożeńców jest czymś niepowtarzalnym i warto napewno to uwiecznić.

Technika – raczej standard, jakaś lampka dobłyskująca. Na sali tylko trochę z Przemkiem poszaleliśmy, wystawiając 2 lampy studyjne. Nawet pani wokalistka zespołu pomyślała, że może to dach przecieka, skoro na sali tyle parasolek :)

Prezentujmy

I na koniec prezentacja dla Państwa Młodych. Gratulacje Magda i Hubert, najserdeczniejsze życzenia ode mnie i Przemka !!

Click here to view the embedded video.

A już niebawem…

…po sezonie ślubniakowym , czas na prywatne projekty. Już niedlugo testy filtra ND “fader” LightCraft, rzecz o sesji dla magazynu Lounge i wiele innych nowości :)   Stay tuned…

Related Blogs

Sto lat, sto lat!

Ostatnio robiłem z Przemkiem zdjęcia na ślubie moich znajomych, w jednym z najbardziej urokliwych miejsc jakie odwiedziłem, w okolicach Połańca. Znajomi kochani, ślub piękny, pogoda zacna, w koło lasy, zalew… sielanka po prostu. Oprócz pracy zatem miałem okazję spotkać się z tzw “starą gwardią Capa”, powspominać czasy minione :)

Zatem z tej, jakże miłej okazji, a równocześnie w szale przygotowań do własnego ślubu, publikuje to zdjęcie. Bez opisów technicznym, bez backstage itd. Ot tak dla frajdy.

Najlepszego Magda i Piotrek!

Related Blogs

Bulwarowo Majkowo

Podobno większość scen plenerowych do serialu “Majka” ekipa kręci na Bulwarach Wiślanych. Pomyślałem więc, że nikogo nie zgorszy widok całej ekipy fotograficznej ze sprzętem studyjnym i ogromną, 180 cm oktą. A ekipa całkiem spora, ja, Przemek, Asia, no i oczywiście para młoda. I wszyscy gromko modliliśmy się o pogodę, aby jeszcze przynajmniej z godzinkę z tych ogromnych chmur nie lunął potężny deszcz. Zagrożenie było na tyle realne, że od rana kropiło a chmury gęstniały w zaskasujący sposób. A do tego wszystkiego ten silny wiatr. Który nie ułatwiał pracy z nowym nabytkiem, o którym trochę później…

Bo mody nie robi sie szerokim kątem!!

Człowiek uczy się całe życie. I to od osób u których nigdy nie podejrzewałby tak fachowej wiedzy… Ale po kolei. Tematem sesji miały być zdjęcia ślubne, ale ponieważ para młoda dość długo się przygotowywała, a pan młody coraz to znikał gdzieś samochodem (po co? hm?), nie marnowaliśmy czasu, i zrobiliśmy z Asią mini, 15-minutową sesję w stylu fashion. Fashion bardzo, ale to bardzo szerokim kątem, z celowymi przerysowaniami perspektywy, używając tego, jak obiektyw o ogniskowej 17 mm na pełnej klatce, “wykrzywia” zdjęcię i fotografowaną postać. Pochmurne niebo okazało się wręcz wymarzonym tłem do takich zdjęć bo bardzo kontrastowało z moją piękną modelką. Efekty takie jak widać :)

Niestety w jednym z moich ulubionych portali dla “artystów fotografikow” (sic!) dowiedziałem się od pewnej pani, która nie zrobiła pół zdjęcia w takiej stylistyce, że TAK SIE NIE ROBI. Załamałem się, chyba nie będę spał po nocach no… Przepraszam, nie wiedziałem, że tak nie wolno, jakbym wiedział, napewno bym nie popełnij takij gafy…. Jak mogłem, zły Łukaszek, zły :)

Szybka zagadka – jak być gwiazdą portalu dla “artystów fotografikow”? Trzeba robić zdjęcia? I dobrze by było gdyby dobre? A gdzie tam. Wystarczy zrobić 3 zdjęcia. Jedno koniecznie z harcerzami albo babcią na pasach, albo dziadziem na wózku. Do tego mech. Mech albo robal. Albo przynajmniej biedronka. No i oczywiście jeden “street”, najlepiej czarno biały i nieostry. Im bardziej nieostry tym lepiej. I tyle. Wystarczy w temacie fotografii. Potem oczywiście trzeba iść na piwo, albo wódkę, albo i dziewczynki z “familią” portalu. Z modem, z adminem i wogole z “gwiazdami”. I spokój na lata. Potem już można siedzieć i oblewać żółcią, pluć, obśmiewać. Od czasu do czasu sie przypomnieć na kolejnej wódce. Albo na domówce. To działa!

Niebo nad nami, i jak to zrobiliśmy

W tych zdjęciach pary młodej używaliśmy nowego nabytku – 180cm okty Quantuum, którą podłączyliśmy do lampy plenerowej 600 Ws. Pomimo, że okta ta ma swoje oczywiste plusy, gdyż daje bardzo miekkie i łagodne światło, oblewające idealnie modela, ma też swoje oczywiste wady. Po pierwsze przy najmniejszym wietrze zachowuje się jak żagiel. Jest OGROMNA i bez pomocy asystenta, nie ma co wybierać się na sesję plenerową z takim modyfikatorem. Grozi to po prostu utratą sprzętu i sporymi stratami. Po wtóre, przy takiej wielkości źródła światła, tracimy bardzo dużo mocy, więc lampa musiała pracować praktycznie cały czas na pełnej mocy. Wszystkie te jednak niedogodności, które z pomocą Przemka udało nam się pokonać, rekompensowała mi niespotykana dla mnie jakość i miękkość światła tej okty. Jeszcze w domu, kiedy pierwszy raz mocowaliśmy się z jej rozkładaniem, klnąłem siarczyście i żałowałem, że kupiłem aż tak dużą. Po 20 minutach była jednak złożona, ale… wątpliwości pozostały. Rozwiały je jednak pierwsze zdjęcia nią wykonane. Wtedy już byłem w 100% przekonany, że to dobry zakup.

Większość zdjęć robiłem przy ISO 50, na czasie 1/125 sekundy i f8-9. Pozwoliło mi to utrzymać 2 osoby w ostrości a przy tym uzyskać zbalansowanie światła zastanego (nieba) z moim błyskiem. Niebo w tym przypadku niedoświetlałem o około 1 EV, dla uzyskania większej rozpiętości tonalnej.

Goło i wesoło

Kiedy espozycja nieba spadała drastycznie, a moc i naładowanie baterii Quantuuma spadały chyba jeszcze szybciej, zmieniliśmy oświetlenie na zwykłą gołą 580 EX II. Z początku przeceniłem moć światła zastanego, bo przymierzałem się do uderzenia 3 lampami :)   Na szczęście jedna 580tka na 1/8 mocy wystarczyła w zupełności. Za statyw (aktywowany głosowo) posłużyła oczywiście moja ukochana Asia.

Tam gdzie kręcą Majkę…

Tam gdzie kręcą Majkę można ciąglę się czegoś nauczyć! Tak więć pogoda się utrzymała, zmarzliśmy niemiłosiernie, ale przetestowaliśmy wreszcie swoje nowe zabawki. No i jak wiele nauczyliśmy się od fachowych “artystów fotografików” o zdjęciach modowych !!

Related Blogs