Ultra Sesja

Sesja już raczej z tych zaległych, jednak do tej pory nie było okazji o niej napisać. A generalnie jest o czym, bo była i Sara jako modelka, i Lukasz jako asystent i Joanna jako wizażystka i dyrektor kreatywny. Były nawet ciuchy Doroty, sporo zabawek fluorescencyjnych, chłopaki z IMAGINE, klub Baroque, urlop w robocie (bo sesja rano). Były farby UV, styropianowe kulki połączone rurkami do napojów, bransoletki ze sklepu indyjskiego, prawdziwe perły, które nie chciały świecić, nawet fluorescencyjne wałki do włosów. Były krany kamerowe, z 5 aparatów do VideoDSLR, ogólny harmider i zamieszanie. Generalnie “się działo” !

Sesja ta, ukaże się w najnowszym Musee Magazine, ale przy okazji zgłosiłem jedno ze zdjęć (poniżej) do konkursu magazynu Lidii Popiel “FineLife”, o którym już niejednokrotnie pisałem. Tym razem tematem prac było haslo “Home alone – w oczekiwaniu na gości”. Nie to żebym się chwalił, ale ku mojemu zaskoczeniu, zdjęcie Sary z “odjechaną bransoletną” zostało laureatem tej edycji konkursu FineLife. Podobno wygrałem nawet jakąś drukarkę, ale nie znam jeszcze żadnych szczegółów – podałem adres, poczekam, zawsze drukarka fotograficzna się przyda w domu! :)

Moje boje z UV

Sprawy techniczne nie były najprostsze niestety. Próbowałem się jakoś przygotować merytorycznie do sesji, przeszukując google przez parę ładnych wieczorów. Niestety nie było tego za wiele. Zatem postanowiłem potestować trochę w domu przed sesją. Po zakupieniu 2 lamp UV – 25W i 85W zamęczałem moją żonę i córkę, poprzez notoryczne gaszenie światła i oświetlanie ich tymi dziwnymi żarówkami UV. Wiedziałem jedno – ISO to nie będzie mój przyjaciel. Kurs fizyki skończyłem już parenaście lat temu, ale przekonałem się, że te lampy przenoszą tylko niewielkie pasmo widzialne. Musiałem więc pomyśleć o tym co na modelce będzie “świecić” jako jedno ze źródeł, a czego użyć jako oświetlenia ogólnego sceny. Wybór padł na softbox 90x60cm, który uprzednio wykleiłem białym papierem do drukarki. Papier odbijał światło UV i dzięki temu uzyskiwaliśmy ładną (acz strasznie delikatną) niebieskawą poświatę. Niestety poświata była bardzo ale to bardzo słaba, zatem moje bazowe ISO musiało być w okolicach 1000. Drugą lampą UV świeciliśmy bezpośrednio na modelkę, z bardzo bliskiej odległości. Jeśli zastanawiacie się, gdzie na secie znajdowała się ta żarówka, to pewnie gdzieś zaraz za obramowaniem kadru. A wszystko znów przez ilość emitowanego światła. Na szczęście makijaż UV oraz wszelkie fluorescencyjne przedmioty w kadrze oddawały sporo światła i działały jak lokalne, małe lampki. Aby uzyskać odpowiedni kolor tła dobłyskiwaliśmy na bardzo małej mocy lampkami z kolorowymi filtrami. W zdjęciach portretowych mieliśmy więcej szczęścia niż rozumu, gdyż podłoga klubu złożona była z kolorowych lamp ok 50x50cm, a owo światło zastane idealnie miksowało nam się z UV pod względem mocy. To szczęśliwy traf, gdyż bardzo trudno było zbalansować światło z naszych “czarnych żarówek” z czymkolwiek innym – błyskiem, światłem zastanym.

Wspominałem już że było ciemno? :) Niestety wymuszało to też na nas dość długie czasy otwarcia migawki – w większości zdjęć jest to 1/50 sekundy lub dłużej. Nie jest to najbezpieczniejszy czas, jeśli chodzi o ostrość zdjęć, zatem najlepiej byłoby używać statywu. Jednak to dość niewygodne rozwiązanie. Naukowcy forumowi powiadają, że bezpiecznie utrzymać w rękach można aparat do czasu o wartości odwrotności ogniskowej. Ja robiłem w zakresie od 50 – 85 mm wiec… byłem mniej więcej w zakresie :) Dobłyskiwanie kolorem też pomagało, gdyż (choć niewiele bo i błyskaliśmy niewiele) zamrażało modelkę. Nie chcę przez to powiedzieć, że 100% zdjęć było ostrych, ba nawet 70% nie było. Ale przy pewnym uścisku aparatu, kontroli ostrości na monitorku i pewnej dozie bezczelności, można było wybrać parę “znośnych” ujęć. Poza tym, tego typu fotografia to nie zupka chińska – super ostra być nie musi :)

UV tworzy też straszne artefakty kolorystyczne. RAW wyglądał dość podobnie do ostatecznych zdjęć, natomiast spotykałem najróżniejsze fenomeny, np wypalenia w kolorze niebieskim, zielonym, czy różowym. Nie próbowałem zbytnio ingerować w kolorystykę tych zdjęć, gdyż uznałem, że skoro charakterystyka tego światła jest taka a nie inna, nie powinienem tego na siłę zmieniać. Jeśli chciałbym zdjęcie bez tych wszystkich aberacji, pewnie zrobiłbym je w studio pod jakimiś super lampami z mega precyzyjną temperaturą barwową. Zatem nic z tych rzeczy – skoro UV tak działa, to tak zostawiam. Obróbka jak wspomniałem ograniczyła się do nasycenia kolorów UV (słabe lampy, jeśli będziecie robić podobną sesję kupcie co najmniej 3 żarówki po 85W) oraz podstawowych korekt portretowych.

Behind the Scenes

Do kompletu brakuje tylko video… No, wait, mamy i video :) Dzięki pomocy niezmiernie zdolnych chłopaków z IMAGINE, pod wodzą Jarka oraz Patryka z Davero,  stworzyli dla nas naprawdę fajny Behind the Scenes. Panowie zawstydzili nawet Turbodymomana i na sesji pojawili się z większą ilością sprzętu niż ja (a to nie proste zadanie), ale mimo tego starali się jak najmniej przeszkadzać na sesji :) Choć mieli swoje upatrzone kadry, do których musieliśmy się dopasować. Ale do wizji takich fachowców z pewnością warto się dopasowywać. Chłopaki wiedzą co robią i robią to naprawdę świetnie. Mam nadzieję, że uda nam się jeszcze kiedyś współpracować!

Drukujemy

Jeden z moich znajomych (przy okazji jeden z lepszych filmowców jakich znam), otworzył właśnie serwis oferujący profesjonalne wydruki fotograficzne. Widziałem jakość tego co potrafi wyprodukować i muszę powiedzieć, że jestem pod ogromnym wrażeniem. Serwis Forento oferuje wydruki fotograficzne zdjęć w standardach wystawienniczych na papierach Ilford, Epson oraz Harman by Hahnemühle. Dostępne formaty to A3+ (32,9 x 48,3cm), A4 oraz kwadrat o wymiarach 32,9 x 32,9cm. Serwis jest w fazie Beta, jednak system składania zamówień jest w pełny funkcjonalny, jeżeli macie jakieś pytanie, z wielką ochotą Maciek odpowie na każde z nich, pod adresem wydruki@forento.pl

 Specjalnie dla czytelników mojego bloga mam kupon rabatowy – VO92GB4O66LH. Kupon Rabatowy 10% ważny do 21 marca 2012

 Na koniec…

Na koniec sensu stricte, przynajmniej na tą chwilę, chciałbym Wam podziękować za to, że tak wiernie czytaliście mojego bloga. Te ponad 1000 unikalnych odwiedzin i dziesiątki maili tygodniowo (od razu przepraszam, że nie na wszystkie odpisywałem) to oznaka tego, że to co robiłem było jednak potrzebne i sensowne. To bardzo miłe wiedzie, że choć może nie wszystkie zdjęcia się podobały w równym stopniu, to i tak od paru lat ten blog znalazł swoje miejsce w blogosferze, jako źródło jakiejś tam wiedzy fotograficznej. Strasznie cieszę się, jeśli ktoś podglądnie jeden z moich pomysłów i zrobi go 100 razy lepiej ode mnie, bo na tym właśnie miał polegać ten blog – dać Wam podstawy, które można dowolnie rozwijać. Obecnie postanowiłem zawiesić tą działalność na pewien bliżej nieokreślony czas. Pozdrawiam zatem wszystkich czytelników i polecam się na przyszłość.

Łukasz Piech

Wylicytuj mnie!

Razem z Gazetą Krakowską i Muzeum Narodowym w Krakowie organizujemy aukcję w ramach Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy! I to w miejscu niebanalnym – w środku muzeum w Sukiennicach! Muzeum prawie nigdy nie zgadza się ta takie akcje, bo i eksponatów szacownych sporo i miejsce nobliwe. Ale nam się udało! Aukcja dotyczy zatem sesji ślubnej (bądź każdej innej, jeśli chcesz i wygrasz licytację), zarówno w pięknych wnętrzach muzeum w Sukiennicach, jak i na tarasie który zapewni, że lepszego pleneru w Krakowie nie znajdziecie – taras z widokiem na Kościół Mariacki! Gratka myślę nie do przecenienia, zatem mam nadzieję, że znajdzie się paru chętnych do licytacji.

Czego można się spodziewać w środku?

W Sali Oświecenia prezentowane są sceny historyczne i rodzajowe oraz portrety powstałe w drugiej połowie wieku XVIII, ilustrujące trendy klasycystyczne i preromantyczne w sztuce polskiej. Można tu zobaczyć prace artystów obcych: Marcelego Bacciarellego, Per Kraffta Starszego, Józefa Grassiego, twórców sprowadzonych do kraju przez króla Polski, Stanisława Augusta Poniatowskiego i magnatów, można zobaczyć także dzieła malarzy polskich: Aleksandra Orłowskiego, Kazimierza Wojniakowskiego i Franciszka Smuglewicza. Sala Piotra Michałowskiego, najwybitniejszego polskiego malarza romantycznego, prezentuje serię poświęconą szarży pod Somosierrą, portrety Żydów, chłopów i dzieci; jest to największa w Polsce kolekcja tego artysty. Znajduje się tutaj także Portret generała Dembińskiego – Henryka Rodakowskiego oraz obrazy portretujące historię powstańczą i losy Polaków zesłanych na Syberię: Pożegnanie i Powitanie – Artura Grottgera, Śmierć Ellenai, Wigilia na Syberii – Jacka Malczewskiego. Sala Wokół Akademii (dawna Hołdu pruskiego), to malarstwo historyczne, sala ta prezentuje tak znane obrazy jak: Pochodnie Nerona – Henryka Siemiradzkiego, Kościuszko pod Racławicami, Iwan Groźny, Wernyhora – Jana Matejki, a także, tymczasowo, Rejtan.

A wśród tych precjozów wy, w moim obiektywie. Pod moimi lampami. Z dobrym wizażem. Nic tylko licytować. Zapraszam wszystkich – to nie musi być sesja ślubna, może być narzeczeńska itd. A nawet jeśli masz już żonę – to ją sprzedaj na innej aukcji WOŚP, weź inna i licytuj sesje :)

Zatem zapraszam na aukcję!

Przy okazji zapraszam też na aukcje sesji jednego z najlepszych fotografów ślubnych, jakich znam - Michała Świerkota. Gratka prawdziwa!

Najważniejsze zdjęcie w życiu

..którego niestety nie zrobiłem sam :)  Ale znacząco przyczyniłem się bezpośrenio do powstania tego zdjęcia. Ba, nawet do powstania modela/modelki na tym zdjęciu! I uprzedzam pytania – nie będzie setupu rozrysowanego, ani nawet filmu Behind The Scenes :)  Jest za to ogromne szczęście i radość z tego, że klan Piechów się powiększa. To będzie niechybnie najbardziej obfotografowane dziecko na świecie (może się nauczę fotografii dzieci – pora sięgnąc po szkolenia Tamary Lackey, heh) a w przyszlości może nawet pan/pani fotograf? Kto wie…

Related Blogs

Fotoweekend 2010 from gulf photo plus on Vimeo.

Related Blogs

Mało zdjęć, dużo przemyśleń

Tak właśnie mógłbym w jednym zdaniu opisać tegoroczny PhotoWeekend 2010 w Dubaju. W najbliższych dniach zamieszczę pewnie bardzo dokładny opis warsztatów i sesji w których uczestniczyłem, jednak ta charakterystyka jest chyba najbardziej symptomatyczna. Nie zrobiłem tysięcy zdjęć, nie pchałem się z aparatem wszędzie, gdzie tylko się dało. Technicznie nie uczyłem się za wiele, natomiast wkręciłem się dość mocno w “mentalna fotografię” :)   Co to takiego?? Otóż fotografuje w głowie – stojąc w korku przyglądam się różnym rzeczom i zastanawiam się jak pada światło, jaki kadr jest najlepszy dla danej sceny i przede wszystkim dlaczego światło wygląda tak a nie inaczej. To doskonały trening fotograficzny, który nie wymaga nawet posiadania aparatu!

Poza tym, pod wielkim wpływem Berta Stephani, zacząłem zastanawiać się co chcę przekazać przez dany kadr. Bert podkreśla rolę opowiadania historii w kadrze i myślę, że ma 100% racji. Można mieć technicznie idealne zdjęcie, z idealnym makijażem i stylizacją, z piękną modelką itd. I wszystko gra, zdjęcie jest niemal idealne. A jednak nie zapada w pamięć. Z drugiej strony, można zrobić zdjęcie technicznie do bani, prześwietlone, poruszone, ze słabym kadrem. Czyli według wszelkich prawideł sztuki słabe zdjęcie. Jednak to zdjęcie może właśnie przedstawiać emocje, opowiadać jakąś historię, być prawdziwe. I to drugie zdjęcie zapamiętujemy na znacznie dłużej.

[poll id="2"]

Powyżej właśnie ilustracja tego podejścia. Zdjęcie A jest pewnie znacznie lepsze technicznie, z dopracowana stylizacja i makijażem. Robiłem je z lampami ProFoto, beauty dishem i profesjonalna modelka. Zdjęcie B jest pewnie technicznie do bani, zrobione zwykłym flashem 580 EX II w malutkim softboxie. Pewnie jest gorsze kadrowo, oświetleniowo itd. Ale jakoś lubię to zdjęcie znacznie bardziej. Ma w sobie jakąś historię. Te dzieciaki to mieszkańcy jedynych w Dubaju slumsów. Prawdopodobnie pochodzą z Pakistanu. Kiedy pojawiła się ta dziewczynka, która na zdjęciu siedzi na ziemi, bardzo chciałem zrobić jej zdjęcie z softboxem. Miałem idealny moment, dzieciak był naturalnym talentem, pozował po prostu idealnie. A ja miałem jakiś problem techniczny i lampka nie chciała mi wystrzelić. Zamiast skupić się na momencie i opowieści tej dziewczynki, skupiałem się na tym, że nie działa mi sprzęt i …. mało co, a straciłbym ten moment. W tej chwili brat dziewczynki podszedł i w swój nieudolny sposób chciał jej okazać miłość i bliskość, choć też był mną zakłopotany. I powstało to zdjęcie. Nawet lampa wtedy się sama naprawiła..

Zwariowałeś Piech…

Nie oznacza to wcale, że sfiksowałem kompletnie i zajmę się tylko taka fotografią, w kolejnych wpisach będzie oczywiście sporo zdjęć modowych i portretowych, całą masa setupów i opisów technicznych. Chodzi mi jedynie o to, iż trzeba czasem inaczej spojrzeć na zdjęcia…

Dziś więc tylko drobna zajawka tego co działo się w Dubaju. Zajawka mentalno-filozoficzna :) Na zdjęciach wprowadzających ten wpis oczywiście backstage z sesji z Martinem Prihoda i Bertem Stephani.

Na koniec trailer z PhotoWeekend 2010, widzianego moim okiem.  Niebawem więcej zdjęć i pełna relacja

Related Blogs

…temu czas

Ok, pora wyruszać, specjalny wysłannik blyskaczy na Bliski Wschód rozpoczyna relację z Dubai PhotoWeekend 2010. Jeszcze tylko przesiadka w Wiedniu i koło 18tej naszego czasu powinienem być na miejscu. PhotoWeekend odbywać będzie się w Internet City, więc zgodnie z nazwa (co sprawdziłem)…nie będę miał dostępu do sieci:)   Więc następna relacja dopiero po powrocie. Jako stały i wierny korespondent z Zatoki, nie omieszkam zrelacjonować spotkania z Prihodą, Nightingale’em i Bertem Stephani.

Niedawno dostałem także lampy MSN od www.fripers.pl, więc opis napewno już niedługo! Pierwsze wrazenia – duża, bardzo solidna, wentylacja kozak, dobrze wyważona. Swieci 800Ws, juz mam mroczki przed oczami :) Wiecej wrażen po testach!

Przy okazji wspomnę, że moje strony przeniosły się na nowy, znacznie pewniejszy i szybszy hosting w bluehost.com, co mam nadzieję przyczyni się do poprawienia dostępności i szybkości działania stron. Zgodnie z najnowszymi trendami blogowymi, my także staliśmy się blogiem DoFollow, więc zachęcam do komentowania! Jeśli napotkaliście jakieś problemy z dostępem, lub blędy w wyświetlaniu bloga, dajcie mi znać.

Aha, a ten brzydki powyżej z arabskimi szlaczkami to ja :)

Related Blogs

Kolejna foto-impreza w Dubaju

Cos na zimowe dni, zamiast zimówek, czapki, szalika proponuje troche słońca! Coś na jesienną deprechę, brak promieniowania utlrafioletowego w naszej szerokości geograficznej i permanentne marznięcie. Od 3 tygodni jestem non-stop chory. Kaszle, mam katar, nieżadko gorączkę i ogółny kupowaty stan ducha i ciała. Brak pożądnego urlopu daje się chyba we znaki. Pora z tym skończyć!

Od 4go do 8go Listopada 2010 w Dubaju odbędzie się PhotoWeekend, na którym swoje warsztaty prowadzić będą takie sławy fotografii, jak Bobbi Lane, Dave Nightingale, Bert Stephani czy Martin Prihoda. Oprócz warsztatów praktycznych, prowadzonych tak w studio jak i w pięknych plenerach Emiratów Arabskich, prowadzone będą także seminaria z technik fotograficznych (m.in. HDR, wizji oświetlenia) oraz rozwiązań photo workflow (np. Lightroom 3).

Dzięki uprzejmości Mohameda, organizatora tej imprezy, udało mi się na część tych wydarzeń załapać kompletnie “free of charge”! Zatem szukuje się naprawdę owocny weekend.

OK Piechu, to na co się wybierasz?

Po pierwsze – Balancing Light Martina Prihody. Martin jest urodzonym w Kanadzie fotografem reklamowym, mieszkającym i pracującym w Mumbaju (good choice Martin!). Regularnie pracuje z Vouge, GQ, Elle, Harper’s Bazaar i wieloma topowymi firmami na świecie – Axa, Nokia, Nike. Martin znany jest ze stosowania swoich zaawansowanych technik oświetleniowych, a jego szkolenia pomagają przenieść umiejętności w tej dziedzinie na nowy poziom. Martin swoją filozofię życia wywodzi z jogi, i wierzy iż wartości i zasady to klucz do sukcesu w tej dziedzinie.

Na warsztatach Balancing Light, Martin omówi swój workflow i techniki oświetleniowe, przy okazji pracy z kursantami nad dużą sesją okładkowo-modową. Na “żywym przykładzie” dużej komercyjnej sesji, uczestnicy warsztatów będą mieli okazję poznać tajniki pracy tego doskonałego fotografa.

Po drugie – Bert Stephani. Jego chyba nie trzeba przedstawiać fanom fotografii strobist. Bert jest twórcą bloga Confessions of Photographer, autorem całej serii filmów instruktarzowych oraz DVD Motivational Light. Jednym słowem fotograf znany, uznany i lubiany. Jego działalność przyczyniła się do rozwoju wielu fotografów których znam (a jednego nawet spotykam przy goleniu). Bert prowadził będzie intensywne 2 dniowe warsztaty Motivational Light, na których przedstawi swoją filozofię i techniki off camera light. Na deser mam zamiar także poszwędać się po seminariach, m.in. o zaawansowanej obsludze Lightrooma 3.

Zapowiada się więc bardzo bardzo intensywnie. Większy update już niebawem!

http://www.swiatobrazu.pl/konkurs-fotoblog/wpis/x9uwuhns6h1q/

Related Blogs

Nim pierwsza seta zaszumi w głowie…

Tak, tak – to jest 100 wpis. Równo sto razy zanudzałem Was opowieściami z planów zdjęciowych, katowałem backstage’ami, testowałem Wasz download speed za dużymi filmikami na vimeo, no i oczywiście męczyłem oczy swoimi pseudo-artystycznymi wypocinami. Wypocinami w kolorze i w odcieniach szarości, horyzontalnymi i wertykalnymi, gorącymi laskami i niezłymi ciachami, portretami, fashionami. Od 100 wpisów nieustannie pokazuje bałagan w domowym studio, sprzęty walające się między łóżkiem a telewizorem. Już setny raz raczę Was także swoim niewyszukanym poczuciem humoru :) No cóż kilka faktów:

• 100 wpisów
• 48 217 słów
• Słowo “Canon” pojawiło się aż 98 razy, “strobist” tylko 88 :)
• Najwięcej słów wypociłem w poście Krafcy na Sofie - 2289 słów (przepraszam serio!)
• Zaczęliśmy dokłądnie 23 września 2009 roku, czyli prawie rok temu
• Umieściłem 779 plików multimedialnych, głównie zdjęc, ale także filmów i utworów muzycznych
• Średnio mieliśmy około 10 000 odwiedzin i około 25 000 odsłon miesięcznie
• Na mojego bloga trafialiście najczęściej szukając fraz :
  • lukasz piech
  • strobist
  • elinchrom ranger (nie mam pojecia czemu)
  • radiopoppers (powinni mi cos odpalić za to)
  • Joey L

• Chociaż pojawiały się też “egzotyczne” frazy:
  • jak zrobić sztuczny śnieg
  • maxmodels stopy
  • fotoik (a fuj!)
  • Gdzie kręcą Majkę (to moje ulubione hehe)
  • Aga Góra (who the f..ck is Aga Góra)
• Głównie oczywiście miałem gości z Polski ale także z tak odległych krajów jak Izrael, Kazachstan, Wenezuela czy Laos

Foto Blog Roku 2010

Zakończył się konkurs Fotoblog 2010 roku. Konkurs miał na celu wyłonić najbardziej wartościowe blogi poświęcone fotografii, a jego głównym przesłaniem było promowanie dobrej fotografii oraz jej twórców. Pare razy pisałem, że zgłosiłem swój blog do konkursu organizowanego przez ŚwiatObrazu na Blog Roku 2010. Konkurs Fotoblog 2010 to wyjątkowe przedsięwzięcie serwisu SwiatObrazu.pl mające na celu wyłonienie inspirujących fotografii w sieci Internet oraz ich autorów, dla których fotografowanie to sposób na życie.

Nie specjalnie się niestety reklamowałem, od czasu do czasu tylko przypominałem o wielkiej prośbie o głosy. Jury zainteresowało się moimi wypocinami już w trakcie trwania konkursu, kiedy to przeprowadzili ze mną wywiad na temat tego co robie. Nie liczyłem jednak na nic więcej, bo nie piszę tego bloga dla splendoru czy nagród, a dla samej przyjemności prezentacji swoich prac i dzielenia się doświadczeniami.

Od momentu rozpoczęcia konkursu Fotoblog 2010 roku, zgłoszono do niego 529 fotoblogów, fotoblogi komentowane były 4504 razy, a na wszystkie oddanych zostało w sumie 95 800 głosów. Konkurs cieszył się więc ogromną popularnością, a zgłaszane do niego prace podejmowały różnorodną tematykę. Zdjęcia przedstawiane w fotoblogach, są fotografiami wieloznacznymi, przedstawiającymi historię w sposób niedosłowny i delikatny. Fotoblogi, które mieliśmy przyjemność wspólnie z Internautami oceniać, prowadzone są na bardzo wysokim poziomie i nic dziwnego, że zdobyły tak dużą ilość głosów i komentarzy.

No dobra dobra, ale po co właściwie o tym piszę?

Otoż Jury konkursu Foto Blog Roku  2010 przyznało wyróżnienie właśnie mojej stronie!

Powiem szczerze, że strasznie się ciesze z właśnie takiej nagrody. W praktyce nie miałem szans w głosowaniu internautów konkurować z blogami publikowanymi w popularnych serwisach typu photoblog.pl, gdyż one same nakręcają swoją oglądalność przez masowość i popularność portalu jako takiego. Nie mam też miliona znajomych na Naszej Klasie, ba nawet nie mam Naszej Klasy :)

Nagroda od Jury to w pewnym stopniu docenienie tego co robie przez fachowców, co jest miodem na moje serce, gdyż ostatnio coraz częściej chce rozwalić aparat o ściane i zająć się szydełkowaniem albo wyrobem flakonów z masy solnej. Wszystkim tylko nie fotografowaniem. Bo czasem nie wierze, że to co robie ma sens, jest choć ciut dobre, choć trochę komuś się podoba. Serio, bez ściemy, nie próbuje się teraz krygować – czasem tak jest, ba, nawet ostatnio coraz częściej. A taka nagroda to jakiś tam impuls do tego, żeby targać te wszystie ciężkie graty na każdą sesję, żeby pocić się jak świnka i wracać brudny jak kominiarz :)

..drugą pijemy

Dzięki wielkie za to że wytrzymaliście ze mną te 100 wpisów i jeszcze ciągle macie ochotę czytać moje grafomańskie próby i oglądać wszystkie te słitaśne fotki. Zamierzam jeszcze trochę popisać, żeby nie mierzyć za wysoko, proponuje następny check point po kolejnych 100 postach. Do zobaczenia na 200 urodzinach :)

Related Blogs

Wyzwalanie na szybko

Ostatnio pojawiły się na rynku nowe wyzwalacze rodem z Azji – Pixel, ktore złamały monopol PocketWizard i RadioPopper w dziedzinie High Speed Sync. Często słychać opinie, że cały ten HSS to wiele hałasu o nic. Więc tak naprawdę o co w tym wszystkim chodzi?

Każdy aparat ma pewną “sync speed” (lub inaczej “X-speed”). X Sync – najkrótszy możliwy do użycia czas otwarcia migawki z pełną synchronizacją błysku. Użycie tego czasu zapewni poprawne naświetlenie całego kadru jednym błyskiem. Wymuszenie krótszego czasu spowoduje, że zdjęcie będzie częściowo niedoświetlone, ponieważ druga kurtyna migawki przysłoni matrycę lub film.

Jest to maksymalny czas z którym migawka poprawnie synchronizuje się z lampami błyskowymi. Działą to na takiej zasadzie, iż błysk lampy odbywa się po całkowitym otwarciu listków migawki. Pozwala to na poprawną ekspozycję całego kadru. W aparatach na “M” sync speed to zazwyczaj 1/250 sekundy. W Canonach jest to 1/200 – 1/250 sekundy (dzieki Mateusz za info o 50D). W kultowych PhaseOne jest to np 1/125 :)   Jeśli przekroczymy ten czas, błysk lampy nastąpi przy niecałkowicie odsłoniętej migawce.

Tu z pomocą przychodzi wlaśnie HSS

HSS, FP Sync, High-Speed Sync – technika synchronizacji z bardzo krótkimi czasami otwarcia migawki – krótszymi niż nominalny czas X Sync. HSS polega na tym, że lampa wysyła serię bardzo krótkich błysków w trybie stroboskopowym, aby poprawnie naświetlić cały kadr wraz z przesuwaniem się otworu migawki nad materiałem światłoczułym. W prostszych słowach – lampa wysyła po prostu serię błysków stroboskopowych tak aby cały kadr został poprawnie naświetlony.

Kiedy to się może przydać? Jeśli chcemy np zastosować niską wartość przysłony w słoneczny dzień, bez HSS jesteśmy ograniczeni do naszej maksymalnej X Sync Speed. Poprzez zastosowanie HSS, czas otwarcia migawki możemy dowolnie rozciągać. No może prawie dowolnie bo…

Coś za coś

Owszem możemy fotografować przy dowolnym czasie otwarcia migawki, liczyć musimy się jednak ze znacznym spadkiem mocy. W uproszczeniu wygląda to tak, że zwiększenie czasu o 1 działkę powoduje spadek mocy o 1EV. Jeśli np zamiast na 1/200 sekundy chcemy fotografować na 1/320, moc spada o 1 stop. Więc niestety tylko teoretycznie możemy “świecić” w pełnym słońcu. W praktyce wygląda to tak, iż albo bardzo blisko ustawimy lampę, albo musimy się posiłkować całą “baterią” takich lampek. W przypadku zdjęcia powyżej, były to aż 4 lampy !!!

Pixel! Tygrysy azjatyckie w natarciu!

Do tej pory synchronizacja HSS możliwa była tylko poprzez wyzwalacze PocketWizard Flex/Mini oraz RadioPopper. Sam posiadam zestaw “Poppersów” i metodologię ich działania opisałem w tym wpisie. Firma Pixel wpadła na to jak realizować HSS za 1/5 ceny odbiornika PocketWizard! Urządzenie umożliwia pełną synchronizację aparatów marki Canon z lampami błyskowymi. Przesyłane są wszystkie parametry pomiędzy korpusem aparatu a lampą błyskową. Urządzenie pozwala na wyzwolenie dowolnej ilości lamp błyskowychWyzwalacze wyglądają całkiem solidnie, według producenta zapewniają zasięg do 80-100 metrów. Niestety w sieci nie znalazłem ANI JEDNEGO uczciwego testu tego sprzętu. Wersja do aparatów na “N” dostępna jest od kilku miesięcy, wersja Canon jest na rynku chyba od tygodnia. Pewnie dlatego, że to zupełna nowość na rynku, nie ma doskładnych opisów i testów. Więc..

Będę Królikiem!

I to nie Playboya :)  Doświadczalnym. Postanowiłem dorwać w łapy zestaw “Pixeli” i przetestować go na własnej skórze! O wynikach oczywiście nie omieszkam napisac :)

A BTW zdjęcia prezentowane w tym wpisie wykonane są właśnie z pomocą HSS.

Related Blogs

SwiatObrazu.pl zorganizował właśnie konkurs na fotoblog roku 2010. Zapraszam do głosowania, jeśli poboda się Wam to co dzieje się na www.lukaszpiech.pl

O konkursie:

Internet zalany jest ogromną ilością zdjęć i często jesteśmy “zmuszeni” do oglądania fotografii autorów, którzy nie mają nic do powiedzenia. Jednak zdarza się przecież, że Internet pozwala odkryć prawdziwy talent: połączenie sztuki, technologii i kreatywnej ekspresji.

SwiatObrazu.pl za główny cel stawia sobie promowanie dobrej fotografii i w ten sposób kształtowanie rynku fotografii oraz jej Twórców. Fotoblog Roku 2010 to pierwsza edycja prestiżowego konkursu mającego na celu wyłonić najbardziej wartościowe blogi poświęcone fotografii.

Blog to przede wszystkim osobisty pamiętnik, natomiast fotoblog to coś znacznie więcej. Poza chronologiczną publikacją fotografii, które opowiadają o ich autorze, niejednokrotnie mamy do czynienia z galeriami fotograficznymi na najwyższym poziomie. Równie często fotoblogi stają się swoistym portfolio autora otwierając mu drogę do zostania zawodowym fotografem.

Konkurs Fotoblog Roku 2010 jest przeznaczony dla tych, którzy nie opowiadają historii słowami, ale bez wysiłku potrafią uchwycić świat w obrazie.

Jak głosować?

Na każdym fotoblogu zgłoszonym do konkursu autor umieści przycisk do głosowania. Klikając na ten przycisk głosujący jest odsyłany do strony autora wybranego fotobloga w serwisie SwiatObrazu.pl gdzie może oddać swój głos. Każda osoba może zagłosować jeden raz na dany fotoblog. Można głosować na nieograniczoną liczbę fotoblogów.

Related Blogs