Na pustyni

Logistyka (prawie) doskonała

W zeszły piątek wybraliśmy się na sesję, którą planowaliśmy i o której marzyliśmy już od kilku miesięcy. Mówiąc o planowaniu mam na myśli kompletną logistykę, co nie było zbyt proste. Bo wcale nie jest tak łatwo załatwić przewodnika po pustyni, auto terenowe na prywatną sesję, studyjną lampę plenerową o wystarczającej mocy, aby powalczyć ze słońcem itd…

Ale jakoś nam się udało to wszystko zgrać i już od rana w piątek byliśmy jak na szpilkach. Asia się przygotowywała, ja testowałem lampę z battery packiem, pocketwizardy, składałem i rozkładałem wielką oktę; wszystko aby na pustyni przeprowadzić tą sesję jak najsprawniej. Jedna sprawa martwiła mnie i to bardzo – wiatr. Wszyscy mówili nam, że na pustyni będzie baaardzo wiało i nie ma szans na to aby lampa z oktą utrzymały się na statywie. Bez asystenta więc się nie obędzie. Ale kto miałby nim być? Jedynym kandydatem był kierowca którego wynajęliśmy, ale nie byłem w 100% pewien czy się zgodzi. Koło 14 tej Asia była już prawie gotowa, ja kompletnie nie, ale przecież umówiliśmy się z kierowcą, że odbierze nas z hotelu o 15 tej… Przynajmniej tak mi się wydawało. O 13:55 zadzwonił telefon. Wtedy to właśnie uświadomiłem sobie, że umówiliśmy się godzinę wcześniej :)   W biegu więc dopakowałem się i modliłem, abym niczego nie zapomniał. A trochę było do zabrania. Co prawda wiedząc, jakie warunki mogą panować na pustyni, wziąłem ze sobą tylko jeden, maksymalnie szeroki obiektyw – Canon 17-40 f4 (gdyż pod żadnym pozorem nie zmieniałbym obiektywu na pustyni), ale do zabrania pozostał aparat, lampa Elinchrom Ranger, statyw boom, batterypack Elinchroma, softbox otkagonalny, pocketwizardy, itd. Na zdjęciu po lewej Asia obok całego tego dobytku, czekająca przed hotelem na naszego kierowcę.

Pustynia

Wyjechaliśmy z Dubaju samochodem terenowym w dość długą podróż. Oczywiście wszystko nagrywaliśmy na kamerę, aby uwiecznić te chwile. Pan kierowca nie omieszkał zatrzymać się przy sklepie z pamiątkami, w którym sprytni panowie niemal siłą zawiązali mi chustę na głowie (która pojawi się w filmiku poniżej). No cóż – musiałem ją kupić, tak jak arabskie błyskotki dla Asi. Odjechaliśmy i w chwilę po tym zaczęło się – zjechaliśmy z drogi asfaltowej (a musze powiedzieć że drogi w Dubaju są 100 razy lepsze niż nasze, czy nawet niemieckie autostrady) i skręciliśmy prosto na piasek. Kierowca nawet nie zredukował biegu i przy pełnej prędkości wjeżdzał i zjeżdzał z kilkumetrowych wydm, na których beztrosko pasły się wielbłądy. Adrenalina zaczęła buzować, myślałem że za chwilę nasze auto przewróci się na dach, przy kolejnym rajdzie z ogromnej wydmy. Nasz kierowca był przygotowany na to, że nie jesteśmy zwykłymi turystami, nie chcemy zdjęcia z wielbłądem ani innych fajerwerków. Umówił się z nami więc, że jeśli znajdziemy ciekawe miejsce na pustyni, po prostu mamy go zatrzymać. Tylko co tu wybrać, wszędzie pieknie :)

Wiatr nie był naszym przyjacielem

No właśnie wiatr. Wysiadłem z samochodu i zaparło mi dech w piersiach. I to nie tylko z powodu niezwykłego piękna pustyni – po prostu zastała nas prawdziwa wichura! Teraz byłem już pewien – potrzebujemy pomocy kierowcy. Wyciągnąłem lampę i batterypack i próbowałem sam zamontować oktę, bez sukcesu. Na szczęście pan kierowca domyślił się, że bez niego zginiemy i ochoczo zgodził się asystować. Co zresztą polegało na tym, że musiał kurczowo trzymać się statywu i walczyć z tym, żeby nie odfrunąć razem z lampą (co zresztą widać na filmie).

Jak świeciliśmy – użyłem lampy Elinchrom Ranger z batterypackiem, tak aby uzyskać jak najwięcej mocy, by w pełnym słońcu przyciemnić trochę tło. Zdjęcia robiliśmy kolo 16 tej, więc słońce świeciło jeszcze baaardzo mocno! Na szczęscie Ranger ma aż 1100 Ws mocy, więc naprawdę zadziwił mnie swoją sprawnością i szybkością działania. Asia oddalona była od lampy około 2m a i tak jej moc była zupełnie wystarczająca by przyciemnić tło o 2 EV. Nawet przy zastosowaniu 150cm okty, która dała bardzo delikatne i łagodne światło. Zadziwiła mnie też sprawność baterii – lampa gotowa była do dalszych zdjęc po 1-2 sekundach (a świeciła na pełnej mocy) w trakcie całej sesji. Pierwotnie planowałem, że wyzwalał będę kablem synchro, jednak na szczęście zdecydowałem się na PocketWizardy Plus II, co uwolniło mnie od wstrętnych kabli i pozwoliło na swobodne fotografowanie z każdej strony. Jak mawia Zack Arias “Masz 360 stopni wokół swojego modela – wykorzystaj to!”

Swoją drogą, ciekawi mnie czy w Polsce też można za przystępne pieniądze wynając takie lampy na sesje plenerowe? W dubaju zapłaciłem około 300 zł za Rangera, światłomierz i zestaw Wizardów. Rozmawiałem z Zackiem Ariasem i powiedział mi, że on jeśli potrzebuje takie lampy dużej mocy, po prostu wynajmuje je w Stanach za psie pieniądze. Czy macie jakies doświadczenia z wypożyczaniem takich lamp w Polsce? Albo najlepiej w Krakowie? Czasem taka moc naprawde się przydaje…

Nie miałem niestety szarych filtrów, aby popracować nieco z głębią ostrości w pełnym słońcu, więc musiałem zejść aż do ISO 50, aby osiągnąć przysłonę rzędu F11-13, czyli taką o którą mi chodziło. Pozwoliła mi na uzyskanie bardzo dobrej ostrości a jednocześnie pewne rozmycie 2 planu. Użyłem obiektywu 17-40 F4 aby uzyskać jak najwięcej pustyni w scenie. Głównie moje ogniskowe oscylowały wokół 17-24 na pełnej klatce.

Camera Killer!

No właśnie – po skończonej sesji byłem przerażony, że zabiłem swój aparat i obiektyw. Oczywiście całe body było pokryte piaskiem… Dmuchałem, chuchałem, włączałem 200 razy czyszczenie matrycy. Ale strach pozostał. Co prawda miałem obudowę do zdjęć podwodnych, ale nie chciałem jej tam zakładać, bo i komfort pracy znacznie niższy i jakość zdjęć gorsza. Jest ryzyko, jest zabawa :)   Na szczęście na Gulf Photo Plus, w którym uczestniczyłem było stanowisko Canon Professional Services, gdzie ZA DARMO można było sprawdzić swój sprzęt, wyczyścic go, zasięgnąć opinii. Więc body przeżyło, odczyściłem je sobie bardzo ładnie. Obiektyw – hmm, trochę piasku zostało. Panowie chcieli nawet mi go odczyścić, ale musieliby go zabrać ze sobą do swojej kwatery i pewnie nie zwróciliby przed moim wyjazdem. No cóż, wyczyszczę w Polsce… Swoją drogą, gdyby nie to, że ta “eLka” ma uszczelnienie, pewnie mógłbym już zacząć zbierać na nowy aparat :)

Ogólnie nie polecam zabierać niezabezpieczonego aparatu i nieuszczelnionego obiektywu na pustynie, bo to najprostsza droga, żeby się ich pozbyć. Polecam nawet najprostsze zabezpieczenia typu osłona przeciwdeszczowa, która napewno nie zaszkodzi, a może uratować Wam sprzęt!

Historia pewnej sukni

Już kiedyś pisałem jak to napisałem na moim ulubionym portalu (sic!) Maxmodels.pl o tym, że potrzebuję suknię na sesję na pustyni w Dubaju. W odpowiedzi zostałem obrzygany tekstami w stylu “Dubaj-Srubaj” i inwektywami, których nie chcę powtarzać. Na szczęścię znaleźliśmy Ulę, BARDZO zdolną projektantkę, która udostępniła nam swoją cudowną suknię w zamian za dość niecodzienne zdjęcia. Ludzie tacy jak ona przywracają mi wiarę w człowieka w tym kraju. Jednak nie tylko zawistne dzieci Neo przeglądają portale fotograficzne :)   Dzięki Ula!!

Filmowo

Żaden ze mnie Joe McNally (i nawet się na nim nie wzorowałem, choć go podziwiam i jak spotkałem go na śniadaniu w hotelu w Dubaju to myślałem, że oczy wyjdą mi z orbit), ale filmik z sesji na pustyni musiałem zrobić :)   Na szczęście moj iMac to idelne narzędzie to edycji wideo, na poziomie który reprezentuje (czyli totalnego lamusa). Anyhow, skleciłem coś takiego, mam nadzieję, że Wam się spodoba. Liczę na odzew!

Desert Shoot from Lukasz Piech on Vimeo

Related Blogs

Poczytaj także:

• UV Stories i…
• Commercial Lighting Workshop z Joey L – sesja ekstremalnie szerokich kadrów
• Nie tylko Top Model