Z szuflady cd. – “A mnie jest szkoda lata”

Zimno. Brrr. Zimno, smutno, szaro. Rano moj samochód wyglądał jak sanie Mikołaja, a podobno ma być jeszcze gorzej… Tym chętniej sięgam do przepastnej szuflady fotograficznej, w której ciepło, słoneczko, upały po 30 stopni.

Wspominałem przy okazji sesji z Pampeluną i Szkołą Rocka, że moim ulubionym miejscem na industrialne plenery jest stara cementownia w Nowej Hucie. Miejsce zapomniane przez cywilizację. Miejsce, w którym czas zatrzymał się kilkadziesiąt lat temu, ktore pamięta stachanowców i 200% normy, plany pięcioletnie i budowanie “Nowej Socjalistycznej Ojczyzny”. Pewnie za czasów swojej świetności cementownia tętniła życiem, zapewniała pracę połowie Nowej Huty. Teraz to pustkowie, zaniedbane ruiny. Mekka entuzjastów post-industrialnych klimatów.

Właśnie w cementowni zrobiliśmy z Asią sesję w czerwcu zeszłego roku. Pogoda była cudowna, upał, słoneczko. Do czasu… kiedy przyjechaliśmy na miejsce. Od razu zerwał się bowiem bardzo silny wiatr i ulewa aż wisiała w powietrzu. Co chwilę więc musieliśmy łapać spadające lampy. No i czasu na sesję było niewiele, gdyż ciągle obawialiśmy się, że lunie deszcz. I faktycznie, gdy tylko się spakowaliśmy po sesji i ruszyliśmy w stronę mieszkania, dopadło nas prawdziwe oberwanie chmury :)

Ktoś kiedyś się smiał ze mnie, że jestem fotografem gruntowym, bo albo sam tarzam się po podłogach, betonie, czy gołej ziemi, albo wymagam od swoich modelek aby czyściły garderobą podłogę :) Cos w tym jest, bardzo lubie kadry “od dołu” a to wymaga ode mnie częstych kontaktó z podłożem. Nie boję się leżeć na ziemi, nawet ubrudzić się cały, aby tylko zrobić ujęcie, które mam w głowie. Tym razem jednak to Asia musiała się nieźle wytarzać, siedząc, czy wręcz leżąc na betonie:)

Zdjęcie było robione w okresie przejściowym pomiędzy fascynacją dużymi, “dorosłymi” lampami, a strobizmem, więc w użyciu była zarówno lampa PowerLux 300Ws, jak i nowo (wtedy) nabyte SB-900. Powerluxy mam zresztą do dziś, używam ich jednak tylko absolutnie wtedy, kiedy muszę. Dlaczego? Bo są cięzkie, nieporęczne, wymagają strasznie cięzkiej baterii i grubych kabli. Z plusów tych lamp wymienić trzeba oczywiście możliwość mocowania modyfikatorów światła z mocowaniem Bowensa, takich jak softboxy czy beauty dish. Teraz jednak pracuje prawie wyłącznie z małymi lampkami strobistycznymi, a Powerluxy używam, kiedy naprawde potrzebuje dużo mocy. Zdjęcie obok (kliknij aby powiększyć) pokazuje jak ustawiłem oświetlenie w trakcie tej sesji.

Z ciekawostek, budynek który widać w tle zdjęcia powyżej to ten sam, w którym Pampeluna pozowała do zdjęc na swoją plytę. Dowiedziałem się ostatnio, że właśnie zdjęcie z tego budynku (a nie z dachu – a te bardziej mi się podobały) ozdobi okładkę nowej produkcji Pampeluny, która mam nadzieję już niebawem będzie w sklepach.

Byle do lata, byle do lata :)

Related Blogs

Poczytaj także:

• UV Stories – zajawka
• Pocztówka z Kieva – epilog
• UV Stories i…