Szalona jazda – epilog

No i stało się. Na dworze -8 stopni, odmroziłem sobie nery i stopy ale zrobiliśmy zdjęcia narzeczeńskie. Nie wiem jeszcze czy to już są TE zdjęcia ale coś zrobiliśmy. Dodatkowa trudność- na zewnątrz jest dziś baaardzo zimno, a ja paradowałem w marynarze. Bo oczywiście pilota do aparatu jeszcze nie kupiłem…

Ale było wesoło!  Chcieliśmy coś dynamicznego i mam nadzieję, że się udało! Nie chcieliśmy super romantycznych zdjęć narzeczeńskich, jak od pana Zenka z zakładu na mieście, gdzie zakochana para w trawie patrzy sobie namiętnie w oczy, trzyma się za ręce i wzdycha, a słońce za ich plecami wypala całe niebo i kąciki ich uszu, tak że wyglądają jak ET. Nie chcieliśmy też zdjęć na plastikowym tle przedstawiającym ruiny Pompeii albo Rzym nocą, na którym wspierałbym się na plastikowej kolumnie korynckiej… Chcieliśmy coś śmiesznego, niestandardowego, ciekawego.  No bo jak inaczej nazwać moją głupawą minę, jak tylko “ciekawa”…  Mina może sugerować iż jest to “pocałunek śmierci” – nic jednak bardziej mylnego :)

Setup bardzo podobny do tego, co w mojej “próbie” -3 lampki – jedna na mnie z fitrem 1/4 CTO, druga na Asię, też z  1/4 CTO. Kolejna jest na desce rozdzielczej z pełnym CTB. Tak jak na zdjęciu obok (kliknij aby powiększyć) lampki były na bardzo małych mocach (rzędu 1/32 czy 1/16) tak by przy iso 320 i przyslonie f16 zapewnić poprawną ekspozycję na mnie i Asi. Ponieważ na zewnątrz było ciemno, światlo zastane w samochodzie nie wpływało mi na jasność sceny. Aby zapenić dobrą ekspozycję tła i efekt rozmytych świateł na parkingu zastosowałem czas 5 sekund. W ten sposób lampki “zamroziły” nas w samochodzie a tło rozmyło się w trakcie ruchu. Mocowaliśmy aparat za pomocą Gorillapoda, na wycieraczce mojego samochodu. Pewne problemy sprawialo nam zamontowanie lampek. W mojej probie było ciut łatwiej, bo musiałem oświetlić tylko siebie. Teraz z 2 osobami do oświetlenia, lampki jak na złość nie chciały się trzymać na miejscu. Na szczęście na parkingu Kauflanda nie było za dużo samochodów (i gapiów) więc wszystko mogliśmy “spokojnie” zamontować (jeśli można mówić o spokojnym montażu, kiedy latam po parkingu w samej marynarce na mrozie).

Przy okazji wspomnę, bo chyba poprzednim razem nie było okazji o cudownym obiektywie, produkcji bratniego narodu Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich – Zenitar 16 2.8. Niedawno kupiliśmy ten wynalazek. Jak na szkło z imperium sowieckiego przystało to konstrukcja mocarna jak czołg Rudy 102. Mimo, iż konieczne jest ręczne ostrzenie, kontrast i ostrość nie powalają przy “pełnej dziurze”, od około f8 jest juz naprawdę ciekawym szkłem. Jeśli dodać do tego niewielka, acz “pancerną” konstrukcję i ulubiony przeze mnie (i Asię) efekt “rybiego oka”, Zenitar na stałę zagościł na mojej puszce i chyba dlugo się z nim nie rozstanę. Tym bardziej, że “ślubniaki rybą są takie trendy, hehe”.

Nie wiem jeszcze czy wykorzystamy akurat te zdjęcia do naszych zaproszeń, czy jeszcze popróbujemy trochę, jak będzie cieplej. Wiem jedno – mimo odmrożeń nerek, zmarzniętych stóp, ogólnego zakatarzenia i chyba gorączki, po paradowaniu przez godzine w 8 stopniowym mrozie, świetnie się bawiliśmy i mam nadzieję, że coś ciekawego z tego wyszło.

Related Blogs

Poczytaj także:

• Szalona jazda, czyli wprawka przed sesją narzeczeńską
• 42 Wonderfull Images .. czyli znowu na Lighting Essentials
• Na Basenie