Od pomysłu… do realizacji

Wymyśliliśmy ostatnio, że na nasze zaproszenia ślubne musimy zrobić sobie jakieś super odjechane zdjęcia. W końcu pasjonat fotografii i najlepsza asystentka muszą mieć niecodzienną sesję :)

Kombinowaliśmy z różnymi pomysłami, jedne lepsze inne kompletnie bez sensu. Ja już od dawna chciałem zrobić zdjęcia obiektywem typu rybie oko z perspektywy maski jadącego samochodu. Zawsze jednak zastanawiałem się jak zamocować aparat na masce.

 

Ale po kolei.

Pierwszą moją myślą było zamocowanie typu Treq – wielka przyssawka z jednej strony, sruba mocująca aparat z drugiej (po lewej). Ogladałem, przymierzałem – nie da rady. Statyw ten jest za słaby, z tego co podaje producent, wytrzymuje obciązenie do 300 gram. Moj aparat chyba waży ciut więcej.

Znacznie lepszy okazał się GorillaPod SLR-Zoom (po prawej). Wyglada znacznie solidniej, a i producent podaje, że wytrzymuje obciążenie do 3 kg. No to brzmiało już lepiej.

Tylko… jak to zamontować? Na lusterku? Odpada, kadr nieciekawy, niestabilnie. Na grilu – kadr spoko, ale mega niestabilnie. Wybór padł na wycieraczki. Wbrew pozorom, po wprawnym zawinięciu “Gorylka” wokół wycieraczek system był bardzo stabilny (a jechałem nawet kolo 40km/h). A i kadr taki jak chciałem.

No to teraz już tylko przyjemna zabawa – ustawianie lampek. Od razu wiedziałem że chcę aby głowne światło było lekko z góry, aby uniknąć upiornych cieni na mojej, i tak już dość upiornej twarzy. Na szczęście w osłonie przeciwsłonecznej jest zakładka, która idealnie trzymała 430 tke ze Stofenem.

Drugą lampkę z pełnym filtrem CTB na 1/8 mocy ustawiłem bezpośrenio na desce rozdzielczej, aby osiągnąć efekt pulsujących zegaró samochodowych.

Z trzecią lampką improwizowałem, raz byla z przodu na fotelu, raz z tylu na kanapie, na pułce itd. Ostatecznie pozostała na przednim fotelu, aby dodać trochę głębi całemu wnętrzu.

Największym problemem był dla mnie brak pilota zdalnego wyzwalania migawki. Ciut uciążlilwe było, nawet przy 10 sekundowym opóźnieniu samowyzwalacza, naciskanie spustu, wsiadanie do samochodu i ruszanie (pamiętając o jakiejś znośnej minie).

Z ciekawostek – tu wcale nie jechałem szybko – kręciłem się po parkingu przy Kauflandzie z prędkością około 20km/h ale czas 5 sekund (przy przesłonie f16 i ISO 400) dał wrażenie szybkości i pędu.

…i znów do pomysłu

Więc tak, zdjęcia wypróbowane na najbardziej cierpliwym modelu (na sobie), udowodniłem sam sobie, że się da, że nie rozwale aparatu i że ludzie nie śmieją się aż tak bardzo z faceta, który szpera cos przy aparacie a potem wsiada i jedzie 10 metrów.

Teraz tylko (jak Asia zaaprobuje ten pomysł) szukajcie podobnego zdjęcia (jednak z Asią i mną w roli głównej) na naszych zaproszeniach ślubnych :)

 

 

Related Blogs

Poczytaj także:

• Szalona jazda – epilog
• 42 Wonderfull Images .. czyli znowu na Lighting Essentials
• Na Basenie